– „Diagnoza zmian w opiece onkologicznej i hematologicznej 2025”

– „Indywidualizacja terapii – podstawą optymalizacji leczenia pacjentów hematologicznych”.

Spotkanie otworzyła rzecznik Stowarzyszenia Sanitas i przewodnicząca prezydium Aleksandra Rudnicka, która przedstawiła działania All.Can International oraz All.Can Polska, omawiając cele inicjatywy oraz nasze działania na rzecz poprawy efektywności systemu opieki nad pacjentami z chorobami nowotoworowymi, zwiększenia dostępności do nowoczesnego leczenia oraz budowania opieki skoncentrowanej na pacjencie.

W trakcie spotkania głos zabrali eksperci oraz członkowie All.Can Polska:

-Prof. Maciej Krzakowski omówił wnioski płynące z raportu „Diagnoza zmian w opiece onkologicznej i hematologicznej 2025”, podkreślając, że profilaktyka pozostaje najskuteczniejszym sposobem zapobiegania chorobom nowotworowym. Zwrócił jednak uwagę, że wciąż zbyt mała liczba pacjentów zgłasza się na badania profilaktyczne, co stanowi jedno z największych wyzwań systemowych.

-Prof. Piotr Rutkowski przedstawił działania realizowane w ramach Narodowej Strategii Onkologicznej oraz Krajowej Sieci Onkologicznej, szczegółowo omawiając obecny stan wdrażania rozwiązań oraz kierunki dalszego rozwoju systemu opieki onkologicznej w Polsce.

–Prof. Ewa Lech-Marańda omówiła założenia Krajowej Sieci Hematologicznej, której uruchomienie planowane jest w przyszłym roku. Podkreśliła, że celem sieci będzie zapewnienie pacjentom w całej Polsce równego dostępu do programów lekowych i nowoczesnego leczenia nowotworów hematologicznych, a także wprowadzenie koordynowanej opieki nad pacjentem.

W drugiej części posiedzenia Aleksandra Rudnicka szczegółowo przedstawiła raport „Diagnoza zmian w opiece onkologicznej i hematologicznej 2025”, omawiając zarówno osiągnięcia ostatniego roku, jak i najważniejsze wyzwania stojące przed polską onkologią i hematologią.

–Prof. Krzysztof Giannopoulos mówił o konieczności decentralizacji opieki i leczenia bliżej pacjenta. Podkreślił, że w krajach Europy Zachodniej preferuje się prowadzenie terapii możliwie najbliżej miejsca zamieszkania chorego, co skraca czas wizyt i pobytu w ośrodku, zmniejsza koszty systemowe oraz ogranicza ryzyko infekcyjne u pacjentów z niedoborami odporności. Zwrócił również uwagę, że leczenie powinno być stopniowo przesuwane do Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej wszędzie tam, gdzie pozwala na to profil bezpieczeństwa terapii. Podkreślił także, że formy podania leków mają ogromny wpływ na doświadczenie choroby przez pacjenta, a podstawowa opieka zdrowotna musi przejąć część opieki nad pacjentami hematologicznymi, ponieważ bez tego system nie będzie wydolny.

–Dr Michał Chrobot omówił problemy związane z wyceną świadczeń i finansowaniem programów lekowych. Wskazał, że limitowanie świadczeń i leków prowadzi do nadwykonań oraz problemów finansowych placówek. Zwrócił uwagę, że nowe terapie dodawane do programów lekowych często nie są odpowiednio finansowane, co pogłębia zadłużenie świadczeniodawców i ogranicza dostępność leczenia dla pacjentów. Podkreślił również, że ambulatoryjne podania leków są obecnie zbyt słabo wyceniane, przez co wiele placówek nie jest zainteresowanych realizacją takich świadczeń. Zwrócił także uwagę na błędne finansowanie – jako programu lekowego – terapii CAR-T, podczas gdy jest to skomplikowana procedura, wymagająca odrębnej wyceny.

-Prof. Artur Kowalik przedstawił problemy związane z funkcjonowaniem sieci laboratoriów hematologicznych i genetycznych w Polsce. Podkreślił potrzebę stworzenia ujednoliconego katalogu badań, wspólnych systemów elektronicznych oraz zapewnienia finansowania badań wykonywanych ambulatoryjnie. Wskazał także na konieczność wprowadzenia mierników jakości badań diagnostycznych, obejmujących m.in. czas realizacji badań oraz stworzenie krajowego rejestru wariantów genetycznych.

-Katarzyna Lisowska Hematoonkologiczni mówiła o problemach pacjentów związanych z dostępnością do nowoczesnych terapii oraz leczenia zgodnego ze standardami medycznymi. Podkreśliła, że indywidualizacja terapii oparta na badaniach cytogenetycznych i molekularnych jest kluczowa dla doboru najmniej toksycznego leczenia, skutecznego monitorowania pacjenta oraz zapobiegania ciężkim działaniom niepożądanym. Zwróciła uwagę na potrzebę lepszego dostępu do lekarza prowadzącego i ośrodka, poprawy opieki poprzeszczepowej oraz bardziej kompleksowego i empatycznego podejścia do pacjenta. Podkreśliła również, że w systemie nadal istnieje luka w zakresie koordynacji opieki, a organizacje pacjentów bardzo często przejmują rolę edukatorów i koordynatorów procesu leczenia.

–Prezes Fundacja Carita im. Wiesławy Adamiec Łukasz Rokicki zaprezentował wyniki międzynarodowego raportu „Jak pacjenci ze szpiczakiem oceniają sposób, czas i miejsce otrzymywania leczenia?”, które wskazują, że pacjenci preferują podanie leków w formie tabletek czy podskórnych iniekcji, ponieważ to pozwala im ma prowadzenie leczenia w warunkach ambulatoryjnych czy domowych, co umożliwia kontynuowanie pracy i zwykłego życia mimo choroby.

Dziękujemy panu posłowi Markowi Hokowi za zaproszenie oraz wszystkim ekspertom, organizacjom pacjentów i uczestnikom za niezwykle ważne i merytoryczne spotkanie o przyszłości polskiej onkologii i hematologii.